گلپسر

به پایان آمد این وبلاگ حکایت همچنان باقیست؟!

mehdi22 — Wed, 04 Apr 2007 03:42:18 GMT

از همه کسانی که این دو سال نوشته های جلف منو تحمل کردن ممنونم. شاید یه روزه دیگه یه جای دیگه دوباره شروع به نوشتن کردم ، نمیدونم.
خیلی خوشحالم که برادرها و خواهرهای خوبی مثل شما پیدا کردم. اگه احیای حرفی زدم یا مطلبی نوشتم که باعث رنجش خاطر عزیزی شدم عذرخواهی میکنم. بزارید به حساب کم تجربگی و نادونیم.
خب دیگه زیاد احساساتی نشید. حالا اشکاتونو پاک کنید!
بی بهانه خداحافظ...

یا علی

mehdi22 — Sat, 31 Mar 2007 02:56:18 GMT

این روزا به شدت دنبال یه بهانه میگردم تا در این خراب شده رو گِل بگیرم بره پی کارش!

لیست همسفران اردوی جنوب برای ثبت در آرشیو

mehdi22 — Sat, 31 Mar 2007 02:49:18 GMT

tv بی tv

mehdi22 — Fri, 30 Mar 2007 02:32:18 GMT

از اون روز که تصمیم گرفتم تلویزیون کمتر نگاه کنم موفق شدم ساعاتی رو که پاش میشینم رو کاهش بدم و به روزی ۶۰ ساعت تقلیل بدم!! هر وقت تونستم حداکثر روزی فقط یک ساعت پای این جعبه جادوی لعنتی بشینم میام دلایلم رو توضیح میدم که چرا و برای چی من و تو نباید زیاد تلویزیون نگاه کنیم و همچنین این اینترنت بی صاحاب نیز!

پ.ن: یه مسلمون پیدا نمیشه یه دعوت نامه پرشین گیگ ناقابل به منه عاجز ناتوان کمک کنه؟

حسینیه گردان تخریب

mehdi22 — Sat, 24 Mar 2007 02:45:18 GMT

شب آخر اقامتمون برگشتیم دوکوهه. ساعت تقریبا نزدیک ۱۲ بود که رسیدیم. بعد از شام مسئول اردو جناب آقای حسین پور فرمودند که ساعت ۲ میخوایم بریم یه جایی. هر کی عشقش کشید بیاد. ساعت یک و نیم شد که یه جمع ده پونزده نفری از آقایون و یه چند تایی هم ضعیفه آماده رفتن بودیم. حالا بماند که آقای حسین پور به طرز فجیعی خانومای محترمه رو پیچوند. قبل از رفتن هم بچه ها خیلی هر و کر میکردن. تا اونجایی که پویان خان حسین پور آمپرش زد بالا. رفت بالا منبر ده دیقه یه ربعی نصیحتمون کرد که این کارا بده و این حرفا. بعد از اون دیگه ما هم متحول شدیم و آماده رفتن!!
البته لازمه قبلش یه توضیحی راجب به اینجایی که میخواستیم بریم بدم. زمان جنگ در فاصله دو و نیم کیلومتری پادگان دوکوهه یه جایی درست کرده بودن که به رزمنده ها در مورد خنثی سازی مین و این صوبتا آموزش میدادن. این فاصله نسبتا زیاد هم به خطر این بود که صدای حاصل از انفجار مزاحمتی واسه پادگان نداشته باشه. بیشتر شب ها هم این مکان که به حسینیه گردان تخریب شهرت داره محل راز و نیاز رزمنده ها بوده.
خلاصه تو تاریکی شب تو یه جاده خاکی و تاریک راه افتادیم. بعد از حدود نیم ساعت پیاده روی رسیدیم به محل. یه حسینه که سقف نداشت و آسمون پر ستاره رو میشد از داخلش دید. وسط حسینه هم یه سری فانوس روشن کرده بودن. کلا فضای روحانی خاصی ایجاد شده بود.
تو اون هوای نسبتا سرد نشستیم رو یه موکت وسط حسینیه. حاج آقا سوزنبان شروع کرد روضه خوندن. بعدشم که نوبت به زیارت عاشورا رسید. ساعت ۳ نیمه شب بود و خواب بد جوری داشت فشار می آورد. چشمم رو بسته بودم و تو حالت خواب و بیداری گوش میکردم. گهگداری که صدای حاجی میرفت بالا از خواب میپریدم. بالاخره اینکه زیارت تموم شد . همه بلند شدیم وایسادیم آماده رفتن شدیم. الا دو نفر که هنوز نشسته بودن و سرشون پایین تو حال خودشون. با دیدن اون صحنه خیلی حال عجیبی پیدا کردم. با حسرت نگاهشون میکردم که چی جوری سیمشون وصله به اون بالایی. با چه حس و حالی راز و نیاز میکنن. یه خورده که وایسادیم دیدیم انگار خیال بلند شدن ندارن. نزدیک تر که رفتیم دیدیم حضرات خوابشون برده. اونم چه خوابی. دیگه این قدر خندیدیم که هر چی حس و حال روحانی و معنوی جمع کرده بودیم همه با هم یهویی از کف برفت!

پ.ن۱: خدایی من اگه جای خانوما بود و منو به این طرز می پیچوندن یا همون جا پولمو پس میگرفتم یا اینکه اردو رو سر حسین پور و دار و دستش خراب میکردم.
*تا می توانید میان دو گروه آتش اخلاف بیفروزید تا به بهشت روید! "از فرمایشات خودم"

پ.ن۲: از همه اینا گذشته صرف ناهار راس ساعت ۸ شب و شام در ۲ بعد از نیمه شب تجربه ای بود که شاید دیگه هیچ وقت نصیبمون نشه. از همین جا تشکرات صمیمانه خودم رو از آقای حسین پور ابراز میدارم که شرایطی فراهم آوردن که ماها بتونیم همچین تجربه گرانبهایی رو کسب کنیم!

پ.ن۳: حالا گذشته از شوخی و مسخره بازی و جلف بازی و اینا لازم میدونم از همین جا تشکرات صمیمانه خودم رو از کلیه مسئولان برگزاری اردو ابراز بدارم.
*پاچه خواران همه با هم یهویی به بهشت می روند! "از فرمایشات خودم"

پابرهنه در بهشت

mehdi22 — Thu, 22 Mar 2007 06:27:18 GMT

"جماعت یه دنیا فرقه بین دیدن و شنیدن برید از اونا بپرسید که شنیده ها رو دیدن"
به خدا که قلم و زبان برای بیان عظمت اونجا خیلی حقیره. باید با چشم خودت ببنی. با چشم دل...

دو کوهه
پادگانی که در طول جنگ محل اسکان رزمندگانی بود که به جبهه ها اعزام میشدند. اولین جایی که اومدیم اینجا بود واتفاقا آخرین جایی هم که اومدیم هم همین جا بود.
زمین صبحگاه دوکوهه نیز در جستجوی راز داران خویش است. بسیجیانی که هر شب نمازهای شبانه شان را به نماز صبحشان پیوند میزدند و هر صبح پای بر زمین میکوبیدند. حاج احمد متوسلیان...

معراج شهدا
حال و هوای عجیبی داشت. نمیدونم شاید به خاطر شهیدی بود که دقیقا همزمان با روز ورود ما تفحص شده بود. کمتر کسی رو دیدم که با دیدن پیکر اون شهید بغضش نشکنه. اسم شهید...حسین حسین حسین...

شلمچه
دشت همواری که حتی یکتر پستی و بلندی هم در آن دیده نمیشده. هر چند که الان به خاطر عوامل انسانی اون ویژگیش رو تا حدودی از دست داده. یادمان جالبی درست کرده بودن. صحنه هایی که هر کس یه گوش با خودش خلوت کرده بود واقع دیدن داشت. حیف که بیشتر نموندیم. شلمچه شلمچه شلمچه...

طلائیه
جایی که بسیاری از فرزندان این مرز و بوم در خون خود غلتیند. جایی که ارتش عراق در عرض 3 روز نزدیک به هشتصد هزار موشک و خمپاره بر ان ریخت. جایی که سردار رشید اسلام حاج ابراهیم همت سر از تنش جدا شد. حاج حسین خرازی هم ، دستش را میگویم.
مزار ۵ شهید گمنام که بوی عطری که از مزارشون بلند میشه تا شعاع چند متری قابل استشمامه همین جاست.
سه راهی شهادت هم همین جاست. جزیره های مجنون نیز...

هویزه
جایی که حسن علم الهدی و یارانش مردانه و تا آخرین قطره خون در برابر دشمن ایستادند. گلزار شهدای هویزه...۱۴۲ نفر...همه با هم...پرواز...

فکه
مشهد یاران با وفای مهدی فاطمه. محل شهادت سید شهیدان اهل قلم. سید مرتضی آوینی...ماسه بادی...پا برهنه در بهشت...

پ.ن: می خواستم مطالب همراه با عکس باشه ولی سرعت لاک پشتی اینترنت اجازه آپلود عکسا رو نمیده.

اِهن اُوهون

mehdi22 — Wed, 21 Mar 2007 02:40:18 GMT

اولندش الحمداالله به کوری چشم دشمنان اسلام صحیح و سالم رفتیم و برگشتیم. نه رو مین رفتیم نه اسیر شدیم و نه مفقودالاثر.
دومندش حقیقتش اینه که این قدر موضوع واسه نوشتن هست که نمیدونم از کدومش بگم. ایشالا به مرور گذری به اتفاقات سفر میزنم.
سومندش خبر رسیده مثل اینکه عید شده. خب مبارک باشه به پای هم پیر شید.
چهارمند هم نداره.

پ.ن: این پست فقط یه جورایی اظهار وجوده وگرنه هیچ خاصیت دیگه ای نداره.

این آمریکایی های بی تربیت

mehdi22 — Wed, 14 Mar 2007 03:53:31 GMT

یحتمل قضیه فیلم سیصد رو همتون تا حالا شنیدین. میتونید یه چیزایی در موردش اینجاها بخونید:
داستان مضحک پیروزی 300 سرباز "پاک" بر 120 هزار ایرانی "وحشی"!
فیلم ٣٠٠، برداشتی بیمارگونه از برخورد تمدن ها
یک نفر که فیلم رو دیده
یونانی های خوش تیپ ، ایرانی های وحشی
با سیصد چه کار کنیم؟ ... ساخت بمب گوگلی

میدونم الان رگ غیرتتون همچین ور قلمبیده شده. حالا هم به جای اینکه بشینید اونجا واس خودتون غرغر کنید بیاین به اینجا یه لینک بدید تا ببینیم دنیا دست کیه.
دقیقا این جوری و با همین کلمات===> 300 the movie

پ.ن: فردا دارم میرم جنوب یا شایدم غرب!! تو این چند روز که نیستم شیطونی نکنید تا برگردم. راستی چهارشنیه سوری تون قبول باشه!

چهارشنبه سوری از دیدگاه شهید مطهری

mehdi22 — Sun, 11 Mar 2007 05:21:18 GMT

قرآن می گوید: هر امر به اصطلاح قدیمی و هر سنتی قدیمی را به دلیل آن که گذشتگان ما چنین میکرده اند ، نیاکان ما این چنین بوده اند و ما باید راه نیاکان خودمان را برویم انجام دادن. محکوم است ، چرا؟ میگوید ممکن است نیاکانتان اشتباه کرده باشند ، ممکن است نیاکانتان عقل و شعور نداشته باشند. آنکه دلیل نمیشود. نیاکان ما در گذرشته چنین میکرده اند ، ما هم چنین میکنیم!
چهارشنبه آخر اسفند میشود ، بسیاری از خانواده ها (که باید بگوییم: خانوداه های نادان) آتش و هیزم روشن میکنند ، بعد آدم های گنده از روی آتش میپرند ، ای آتش زردی من از تو سرخی تو از من! این چقدر حماقت است. وقتی که می پرسیم: چرا چنین میکنید؟
می گویند:این یک سنتی است میان ما و مردم ما ، از قدیم پدران ما چنین میکرده اند.
قرآن می گوید:
"اولو کان آبائهم لا یعقلون شیئا"
اگر هم پدران گذشته تان چنین کاری میکرده اند شما وقتی میبینید یک کار احمقانه است و دلیل حماقت شماست رویش را بپوشانید. چرا این سند حماقت را سال به سال تجدید میکنید؟ این فقط یک سند حماقت است که کوشش میکنید این سند حماقت را همیشه زنده نگه دارید ، ماییم که چنین پدر و مادرهای احمقی داشته ایم.

احکام چهارشنیه سوری

حضرت آیت الله خامنه ای: معنای عقلانی ندارد و در صورتی که موجب اذیت و آزار دیگران باشد یا تبذیر مال محسوب شود و یا خلاف قوانین و مقررات نظام جمهوری اسلامی باشد جایز نیست.
حضرت آیت الله مکارم شیرازی: شایسته مسلمانان نیست.
حضرت آیت الله بهجت: این کارها مشروعیت ندارد و در صورت ایذا و آزار حرام است.
حضرت آیت الله صافی گلپایگانی: اشکال دارد.
حضرت آیت الله فاضل لنکرانی: جایز نیست.
حضرت آیت الله سیستانی: جایز نیست.

فکل خوب و قشنگی داشتیم

mehdi22 — Thu, 08 Mar 2007 05:40:18 GMT

به اطلاع میرسونم که بنده به مناسبت نزدیک شدن به ایام الله نوروز با کمک یک آقای آرایشگر موفق شدم چنان تر بزنم توی موهام که خودم هم باور نمیکنم تا به این حد در این زمنیه توانا باشم.
به همین مناسبت آمادگی کامل دارم در زمینه تر زدن تو کاکل ها و فکل های ملت بلاگر مشاوره رایگان بدم.